Sakkena sā dinnavarā, tuṭṭhahaṭṭhā pamoditā; Mamaṁ abbhantaraṁ katvā, phussatī dasa vare varī. Tato cutā sā phussatī, khattiye upapajjatha; Jetuttaramhi nagare, sañjayena samāgami. Yadāhaṁ phussatiyā kucchiṁ, okkanto piyamātuyā; Mama tejena me mātā, sadā dānaratā ahu. Adhane āture jiṇṇe, yācake addhike jane; Samaṇe brāhmaṇe khīṇe, deti dānaṁ akiñcane. Dasa māse dhārayitvāna, karonte puraṁ padakkhiṇaṁ; Vessānaṁ vīthiyā majjhe, janesi phussatī mamaṁ. Na mayhaṁ mattikaṁ nāmaṁ, napi pettikasambhavaṁ; Jātettha vessavīthiyā, tasmā vessantaro ahu. Yadāhaṁ dārako homi, jātiyā aṭṭhavassiko; Tadā nisajja pāsāde, dānaṁ dātuṁ vicintayiṁ. ‘Hadayaṁ dadeyyaṁ cakkhuṁ, maṁsampi rudhirampi ca; Dadeyyaṁ kāyaṁ sāvetvā, yadi koci yācaye mamaṁ’. Sabhāvaṁ cintayantassa, akampitamasaṇṭhitaṁ; Akampi tattha pathavī, sineruvanavaṭaṁsakā. Anvaddhamāse pannarase, puṇṇamāse uposathe; Paccayaṁ nāgamāruyha, dānaṁ dātuṁ upāgamiṁ.