‘Vissattho hohi mā bhāyi, laddho jotiraso tayā; Yaṁ tuyhaṁ patthitaṁ sabbaṁ, paripūrissatināgate. Na moghaṁ taṁ kataṁ tuyhaṁ, puññakkhette anuttare; Sakkā uddharituṁ attā, yassa cittaṁ paṇīhitaṁ. Imināsanadānena, cetanāpaṇidhīhi ca; Kappasatasahassāni, vinipātaṁ na gacchasi. Paññāsakkhattuṁ devindo, devarajjaṁ karissasi; Asītikkhattuṁ rājā ca, cakkavattī bhavissasi. Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ; Sabbattha sukhito hutvā, saṁsāre saṁsarissasi’. Idaṁ vatvāna sambuddho, jalajuttamanāmako; Nabhaṁ abbhuggamī vīro, haṁsarājāva ambare. Hatthiyānaṁ assayānaṁ, sarathaṁ sandamānikaṁ; Labhāmi sabbamevetaṁ, ekāsanassidaṁ phalaṁ. Kānanaṁ pavisitvāpi, yadā icchāmi āsanaṁ; Mama saṅkappamaññāya, pallaṅko upatiṭṭhati. Vārimajjhagato santo, yadā icchāmi āsanaṁ; Mama saṅkappamaññāya, pallaṅko upatiṭṭhati. Yaṁ yaṁ yonupapajjāmi, devattaṁ atha mānusaṁ; Pallaṅkasatasahassāni, parivārenti maṁ sadā.