Chinnaṁ gayha samīpe me, pātayitvā apakkami; Disvā nimittamalabhiṁ, hatthaṁ taṁ puḷavākulaṁ. Tato uṭṭhāya saṁviggā, apucchiṁ sahadhammike; Te avocuṁ ‘vijānanti, taṁ atthaṁ sakyabhikkhavo’. Sāhaṁ tamatthaṁ pucchissaṁ, upetvā buddhasāvake; Te mamādāya gacchiṁsu, buddhaseṭṭhassa santikaṁ. So me dhammamadesesi, khandhāyatanadhātuyo; Asubhāniccadukkhāti, anattāti ca nāyako. Tassa dhammaṁ suṇitvāhaṁ, dhammacakkhuṁ visodhayiṁ; Tato viññātasaddhammā, pabbajjaṁ upasampadaṁ. Āyācito tadā āha, ‘ehi bhadde’ti nāyako; Tadāhaṁ upasampannā, parittaṁ toyamaddasaṁ. Pādapakkhālanenāhaṁ, ñatvā saudayabbayaṁ; Tathā sabbepi saṅkhāre, īdisaṁ cintayiṁ tadā. Tato cittaṁ vimucci me, anupādāya sabbaso; Khippābhiññānamaggaṁ me, tadā paññāpayī jino. Iddhīsu ca vasī homi, dibbāya sotadhātuyā; Paracittāni jānāmi, satthusāsanakārikā. Pubbenivāsaṁ jānāmi, dibbacakkhu visodhitaṁ; Khepetvā āsave sabbe, visuddhāsiṁ sunimmalā.