Nagarā nikkhamanto taṁ, disvāna isisattamo; Dārucīradharaṁ dhīraṁ, bāhiyaṁ bāhitāgamaṁ. Bhūmiyaṁ patitaṁ dantaṁ, indaketūva pātitaṁ; Gatāyuṁ sukkhakilesaṁ, jinasāsanakārakaṁ. Tato āmantayī satthā, sāvake sāsane rate; ‘Gaṇhatha netvā jhāpetha, tanuṁ sabrahmacārino. Thūpaṁ karotha pūjetha, nibbuto so mahāmati; Khippābhiññānamesaggo, sāvako me vacokaro. Sahassamapi ce gāthā, anatthapadasañhitā; Ekaṁ gāthāpadaṁ seyyo, yaṁ sutvā upasammati. Yattha āpo ca pathavī, tejo vāyo na gādhati; Na tattha sukkā jotanti, ādicco na pakāsati. Na tattha candimā bhāti, tamo tattha na vijjati; Yadā ca attanā vedi, munimonena brāhmaṇo. Atha rūpā arūpā ca, sukhadukkhā vimuccati’; Iccevaṁ abhaṇī nātho, tilokasaraṇo muni”. Itthaṁ sudaṁ āyasmā bāhiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Bāhiyattherassāpadānaṁ chaṭṭhaṁ. Kaccāyanavagga 7 Mahākoṭṭhikattheraapadāna