Anubhotvā yasaṁ sabbaṁ, Patvāna sabbasampadā; Tumhaṁ pasādaṁ paṭiladdhā, Bujjhissanti anāgate. Amhe brāhmaṇadhītā tu, brāhmaññakulasambhavā; Pekkhato no mahāvīra, pāde vandāma cakkhuma. Upāhatā bhavā sabbe, mūlataṇhā samūhatā; Samucchinnā anusayā, puññasaṅkhāradālitā. Samādhigocarā sabbā, samāpattivasī katā; Jhānena dhammaratiyā, viharissāma no sadā. Bhavanetti avijjā ca, saṅkhārāpi ca khepitā; Sududdasaṁ padaṁ gantvā, anujānātha nāyaka”. “Upakārā mamaṁ tumhe, dīgharattaṁ katāvino; Catunnaṁ saṁsayaṁ chetvā, sabbā gacchantu nibbutiṁ”. Vanditvā munino pāde, katvā iddhivikubbanaṁ; Kāci dassenti ālokaṁ, andhakāramathāparā. Dassenti candasūriye, sāgarañca samacchakaṁ; Sineruṁ paribhaṇḍañca, dassenti pārichattakaṁ. Tāvatiṁsañca bhavanaṁ, yāmaṁ dassenti iddhiyā; Tusitaṁ nimmite deve, vasavattī mahissare. Brahmāno kāci dassenti, caṅkamañca mahārahaṁ; Brahmavaṇṇañca māpetvā, dhammaṁ desenti suññataṁ.