Nāyakānaṁ varo satthā, guṇāguṇavidū jino; Kataññū katavedī ca, titthe yojeti pāṇine. Sabbaññutena ñāṇena, tulayitvā dayāsayo; Deseti pavaraṁ dhammaṁ, anantaguṇasañcayo. Sa kadāci mahāvīro, anantajinasaṁsari; Deseti madhuraṁ dhammaṁ, catusaccūpasañhitaṁ. Sutvāna taṁ dhammavaraṁ, ādimajjhantasobhanaṁ; Pāṇasatasahassānaṁ, dhammābhisamayo ahu. Ninnāditā tadā bhūmi, gajjiṁsu ca payodharā; Sādhukāraṁ pavattiṁsu, devabrahmanarāsurā. ‘Aho kāruṇiko satthā, aho saddhammadesanā; Aho bhavasamuddamhi, nimugge uddharī jino’. Evaṁ pavedajātesu, sanarāmarabrahmasu; Kulappasādakānaggaṁ, sāvakaṁ vaṇṇayī jino. Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ, jātomaccakule ahuṁ; Pāsādiko dassaniyo, pahūtadhanadhaññavā. Haṁsārāmamupeccāhaṁ, vanditvā taṁ tathāgataṁ; Suṇitvā madhuraṁ dhammaṁ, kāraṁ katvā ca tādino. Nipacca pādamūlehaṁ, imaṁ vacanamabraviṁ; ‘Kulappasādakānaggo, yo tayā santhuto mune.