So ca sabbaṁ tamaṁ hantvā, vijaṭetvā mahājaṭaṁ; Vassate amataṁ vuṭṭhiṁ, tappayanto sadevakaṁ. Tadā hi bārāṇasiyaṁ, rājā paccā ahumhase; Bhātaromha tayo sabbe, saṁvisaṭṭhāva rājino. Vīraṅgarūpā balino, saṅgāme aparājitā; Tadā kupitapaccanto, amhe āha mahīpati. ‘Etha gantvāna paccantaṁ, sodhetvā aṭṭavībalaṁ; Khemaṁ vijiritaṁ katvā, puna dethāti bhāsatha’. Tato mayaṁ avocumha, yadi deyyāsi nāyakaṁ; Upaṭṭhānāya amhākaṁ, sādhayissāma vo tato. Tato mayaṁ laddhavarā, bhūmipālena pesitā; Nikkhittasatthaṁ paccantaṁ, katvā punarupacca taṁ. Yācitvā satthupaṭṭhānaṁ, rājānaṁ lokanāyakaṁ; Munivīraṁ labhitvāna, yāvajīvaṁ yajimha taṁ. Mahagghāni ca vatthāni, paṇītāni rasāni ca; Senāsanāni rammāni, bhesajjāni hitāni ca. Datvā sasaṅghamunino, dhammenuppāditāni no; Sīlavanto kāruṇikā, bhāvanāyuttamānasā. Saddhā paricaritvāna, mettacittena nāyakaṁ; Nibbute tamhi lokagge, pūjaṁ katvā yathābalaṁ.