Mamaṁ upaddutaṁ disvā, yakkho maṁ idamabravi; ‘Nāsehetaṁ chavaṁ pāpaṁ, siṅgehi ca khurehi ca’. Evaṁ vutte, tadā yakkhe, ahaṁ taṁ idamabraviṁ; ‘Kiṁ tvaṁ makkhesi kuṇapena, pāpena anariyena maṁ. Yadihaṁ tassa pakuppeyyaṁ, tato hīnataro bhave; Sīlañca me pabhijjeyya, viññū ca garaheyyu maṁ. Hīḷitā jīvitā vāpi, parisuddhena mataṁ varaṁ; Kyāhaṁ jīvitahetūpi, kāhāmi paraheṭhanaṁ’. Mamevāyaṁ maññamāno, aññepevaṁ karissati; Teva tassa vadhissanti, sā me mutti bhavissati. Hīnamajjhimaukkaṭṭhe, sahanto avamānitaṁ; Evaṁ labhati sappañño, manasā yathāpatthitan”ti. Mahiṁsarājacariyaṁ pañcamaṁ. Hatthināgavagga Sīlapāramī 6 Rurumigarājacariya “Punāparaṁ yadā homi, sutattakanakasannibho; Migarājā ruru nāma, paramasīlasamāhito. Ramme padese ramaṇīye, vivitte amanussake; Tattha vāsaṁ upagañchiṁ, gaṅgākūle manorame. Atha upari gaṅgāya, dhanikehi paripīḷito; Puriso gaṅgāya papati, ‘jīvāmi vā marāmi vā’.