Taṁ sutvā munino vākyaṁ, paṭhamaṁ phalamajjhagaṁ; Pabbajitvāna naciraṁ, arahattamapāpuṇiṁ. Iddhīsu ca vasī homi, dibbāya sotadhātuyā; Paracittāni jānāmi, satthusāsanakārikā. Pubbenivāsaṁ jānāmi, dibbacakkhu visodhitaṁ; Khepetvā āsave sabbe, visuddhāsiṁ sunimmalā. Tatohaṁ vinayaṁ sabbaṁ, santike sabbadassino; Uggahiṁ sabbavitthāraṁ, byāhariñca yathātathaṁ. Jino tasmiṁ guṇe tuṭṭho, etadagge ṭhapesi maṁ; ‘Aggā vinayadhārīnaṁ, paṭācārāva ekikā’. Pariciṇṇo mayā satthā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ; Ohito garuko bhāro, bhavanetti samūhatā. Yassatthāya pabbajitā, agārasmānagāriyaṁ; So me attho anuppatto, sabbasaṁyojanakkhayo. Kilesā jhāpitā mayhaṁ, …pe… viharāmi anāsavā. Svāgataṁ vata me āsi, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ. Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.