“Saddhāya abhinikkhamma, pabbajiṁ anagāriyaṁ; Vākacīradharo āsiṁ, tapokammamapassito. Atthadassī tu bhagavā, lokajeṭṭho narāsabho; Uppajji tamhi samaye, tārayanto mahājanaṁ. Balañca vata me khīṇaṁ, byādhinā paramena taṁ; Buddhaseṭṭhaṁ saritvāna, puline thūpamuttamaṁ. Karitvā haṭṭhacittohaṁ, sahatthena samokiriṁ; Soṇṇakiṅkaṇipupphāni, udaggamanaso ahaṁ. Sammukhā viya sambuddhaṁ, thūpaṁ paricariṁ ahaṁ; Tena cetopasādena, atthadassissa tādino. Devalokaṁ gato santo, labhāmi vipulaṁ sukhaṁ; Suvaṇṇavaṇṇo tatthāsiṁ, buddhapūjāyidaṁ phalaṁ. Asītikoṭiyo mayhaṁ, nāriyo samalaṅkatā; Sadā mayhaṁ upaṭṭhanti, buddhapūjāyidaṁ phalaṁ. Saṭṭhituriyasahassāni, bheriyo paṇavāni ca; Saṅkhā ca ḍiṇḍimā tattha, vaggū vajjanti dundubhī. Cullāsītisahassāni, hatthino samalaṅkatā; Tidhāpabhinnamātaṅgā, kuñjarā saṭṭhihāyanā.