“Yasodharā mahāvīra, manāpā piyadassanā; Sabbā tuyhaṁ mahāvīra, agārasmiṁ pajāpati. Thīnaṁ satasahassānaṁ, navutīnaṁ chaduttari; Agāre te mayaṁ vīra, pāmokkhā sabbā issarā. Rūpācāraguṇūpetā, yobbanaṭṭhā piyaṁvadā; Sabbā no apacāyanti, devatā viya mānusā. Aṭṭhārasasahassāni, sabbā sākiyasambhavā; Yasodharāsahassāni, pāmokkhā issarā tadā. Kāmadhātumatikkamma, saṇṭhitā rūpadhātuyā; Rūpena sadisā natthi, sahassānaṁ mahāmuni”. Sambuddhaṁ abhivādetvā, iddhiṁ dassaṁsu satthuno; Nekā nānāvidhākārā, mahāiddhīpi dassayuṁ. Cakkavāḷasamaṁ kāyaṁ, sīsaṁ uttarato kuru; Ubho pakkhā duve dīpā, jambudīpaṁ sarīrato. Dakkhiṇañca saraṁ piñchaṁ, nānāsākhā tu pattakā; Candañca sūriyañcakkhi, merupabbatato sikhaṁ. Cakkavāḷagiriṁ tuṇḍaṁ, jamburukkhaṁ samūlakaṁ; Bījamānā upāgantvā, vandantī lokanāyakaṁ. Hatthivaṇṇaṁ tathevassaṁ, pabbataṁ jaladhiṁ tathā; Candañca sūriyaṁ meruṁ, sakkavaṇṇañca dassayuṁ.