“Padumuttaro nāma jino, sabbalokavidū muni; Ito satasahassamhi, kappe uppajji cakkhumā. Ovādako viññāpako, tārako sabbapāṇinaṁ; Desanākusalo buddho, tāresi janataṁ bahuṁ. Anukampako kāruṇiko, hitesī sabbapāṇinaṁ; Sampatte titthiye sabbe, pañcasīle patiṭṭhapi. Evaṁ nirākulaṁ āsi, suññataṁ titthiyehi ca; Vicittaṁ arahantehi, vasībhūtehi tādibhi. Ratanānaṭṭhapaññāsaṁ, uggato so mahāmuni; Kañcanagghiyasaṅkāso, bāttiṁsavaralakkhaṇo. Vassasatasahassāni, āyu vijjati tāvade; Tāvatā tiṭṭhamāno so, tāresi janataṁ bahuṁ. Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ, brāhmaṇo mantapāragū; Upecca taṁ naravaraṁ, assosiṁ dhammadesanaṁ. Paññāpentaṁ mahāvīraṁ, parisāsu visāradaṁ; Paṭibhāneyyakaṁ bhikkhuṁ, etadagge vināyakaṁ. Tadāhaṁ kāraṁ katvāna, sasaṅghe lokanāyake; Nipacca sirasā pāde, taṁ ṭhānaṁ abhipatthayiṁ.