Tato kallitacittaṁ maṁ, ñatvāna narasārathi; Mahānidānaṁ desesi, suttantaṁ vinayāya me. Sutvā suttantaseṭṭhaṁ taṁ, pubbasaññamanussariṁ; Tattha ṭhitāvahaṁ santī, dhammacakkhuṁ visodhayiṁ. Nipatitvā mahesissa, pādamūlamhi tāvade; Accayaṁ desanatthāya, idaṁ vacanamabraviṁ. ‘Namo te sabbadassāvī, namo te karuṇākara; Namo te tiṇṇasaṁsāra, namo te amataṁdada. Diṭṭhigahanapakkhandā, kāmarāgavimohitā; Tayā sammā upāyena, vinītā vinaye ratā. Adassanena vibhogā, tādisānaṁ mahesinaṁ; Anubhonti mahādukkhaṁ, sattā saṁsārasāgare. Yadāhaṁ lokasaraṇaṁ, araṇaṁ araṇantaguṁ; Nāddasāmi adūraṭṭhaṁ, desayāmi tamaccayaṁ. Mahāhitaṁ varadadaṁ, ahitoti visaṅkitā; Nopesiṁ rūpaniratā, desayāmi tamaccayaṁ’. Tadā madhuranigghoso, mahākāruṇiko jino; Avoca tiṭṭha khemeti, siñcanto amatena maṁ. Tadā paṇamya sirasā, katvā ca naṁ padakkhiṇaṁ; Gantvā disvā narapatiṁ, idaṁ vacanamabraviṁ.