Adhitā vedagū sabbe, chaḷaṅge pāramiṁ gatā; Sakavijjāhupatthaddhā, himavante vasanti te. Cavitvā tusitā kāyā, devaputto mahāyaso; Uppajji mātukucchismiṁ, sampajāno patissato. Sambuddhe upapajjante, dasasahassi kampatha; Andhā cakkhuṁ alabhiṁsu, uppajjantamhi nāyake. Sabbākāraṁ pakampittha, kevalā vasudhā ayaṁ; Nigghosasaddaṁ sutvāna, ubbijjiṁsu mahājanā. Sabbe janā samāgamma, āgacchuṁ mama santikaṁ; ‘Vasudhāyaṁ pakampittha, kiṁ vipāko bhavissati’. Avacāsiṁ tadā tesaṁ, ‘mā bhetha natthi vo bhayaṁ; Vissatthā hotha sabbepi, uppādoyaṁ suvatthiko. Aṭṭhahetūhi samphussa, vasudhāyaṁ pakampati; Tathā nimittā dissanti, obhāso vipulo mahā. Asaṁsayaṁ buddhaseṭṭho, uppajjissati cakkhumā’; Saññāpetvāna janataṁ, pañca sīle kathesahaṁ. Sutvāna pañca sīlāni, buddhuppādañca dullabhaṁ; Ubbegajātā sumanā, tuṭṭhahaṭṭhā ahaṁsu te. Dvenavute ito kappe, yaṁ nimittaṁ viyākariṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, byākaraṇassidaṁ phalaṁ.