“Revatassa aparena, sobhito nāma nāyako; Samāhito santacitto, asamo appaṭipuggalo. So jino sakagehamhi, mānasaṁ vinivattayi; Patvāna kevalaṁ bodhiṁ, dhammacakkaṁ pavattayi. Yāva heṭṭhā avīcito, bhavaggā cāpi uddhato; Etthantare ekaparisā, ahosi dhammadesane. Tāya parisāya sambuddho, dhammacakkaṁ pavattayi; Gaṇanāya na vattabbo, paṭhamābhisamayo ahu. Tato parampi desente, marūnañca samāgame; Navutikoṭisahassānaṁ, dutiyābhisamayo ahu. Punāparaṁ rājaputto, jayaseno nāma khattiyo; Ārāmaṁ ropayitvāna, buddhe niyyādayī tadā. Tassa yāgaṁ pakittento, dhammaṁ desesi cakkhumā; Tadā koṭisahassānaṁ, tatiyābhisamayo ahu. Sannipātā tayo āsuṁ, sobhitassa mahesino; Khīṇāsavānaṁ vimalānaṁ, santacittāna tādinaṁ. Uggato nāma so rājā, dānaṁ deti naruttame; Tamhi dāne samāgañchuṁ, arahantā satakoṭiyo.