Byāhataṁ punaruttaṁ vā, apatthaṁ vā niratthakaṁ; Nāddasaṁ tassa munino, tato pabbajito ahaṁ. Nacireneva kālena, sabbasattavisārado; Nipuṇo buddhavacane, ahosiṁ guṇisammato. Tadā catasso gāthāyo, ganthayitvā subyañjanā; Santhavitvā tilokaggaṁ, desayissaṁ dine dine. ‘Virattosi mahāvīro, saṁsāre sabhaye vasaṁ; Karuṇāya na nibbāyi, tato kāruṇiko muni. Puthujjano vayo santo, na kilesavaso ahu; Sampajāno satiyutto, tasmā eso acintiyo. Dubbalāni kilesāni, yassāsayagatāni me; Ñāṇaggiparidaḍḍhāni, na khīyiṁsu tamabbhutaṁ. Yo sabbalokassa garu, loko yassa tathā garu; Tathāpi lokācariyo, loko tassānuvattako’. Evamādīhi sambuddhaṁ, kittayaṁ dhammadesanaṁ; Yāvajīvaṁ karitvāna, gato saggaṁ tato cuto. Satasahassito kappe, yaṁ buddhamabhikittayiṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, kittanāya idaṁ phalaṁ. Devaloke mahārajjaṁ, pādesiṁ kañcanagghiyaṁ; Cakkavattī mahārajjaṁ, bahusonubhaviṁ ahaṁ.