“Varuṇo nāma nāmena, brāhmaṇo mantapāragū; Chaḍḍetvā dasa puttāni, vanamajjhogahiṁ tadā. Assamaṁ sukataṁ katvā, suvibhattaṁ manoramaṁ; Paṇṇasālaṁ karitvāna, vasāmi vipine ahaṁ. Padumuttaro lokavidū, āhutīnaṁ paṭiggaho; Mamuddharitukāmo so, āgacchi mama assamaṁ. Yāvatā vanasaṇḍamhi, obhāso vipulo ahu; Buddhassa ānubhāvena, pajjalī vipinaṁ tadā. Disvāna taṁ pāṭihīraṁ, buddhaseṭṭhassa tādino; Pattapuṭaṁ gahetvāna, phalena pūjayiṁ ahaṁ. Upagantvāna sambuddhaṁ, sahakhārimadāsahaṁ; Anukampāya me buddho, idaṁ vacanamabravi. ‘Khāribhāraṁ gahetvāna, pacchato ehi me tuvaṁ; Paribhutte ca saṅghamhi, puññaṁ tava bhavissati’. Puṭakantaṁ gahetvāna, bhikkhusaṅghassadāsahaṁ; Tattha cittaṁ pasādetvā, tusitaṁ upapajjahaṁ. Tattha dibbehi naccehi, gītehi vāditehi ca; Puññakammena saṁyuttaṁ, anubhomi sadā sukhaṁ.