ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๓ · หน้า ๑๑
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Mama saṅkappamaññāya, tisso lokagganāyako; Sakāsane nisīditvā, imā gāthā abhāsatha. ‘Yo maṁ pupphehi chādesi, pasanno sehi pāṇibhi; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato. Pañcavīsatikkhattuṁ so, devarajjaṁ karissati; Pañcasattatikkhattuñca, cakkavattī bhavissati. Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ; Tassa kammanissandena, pupphānaṁ pūjanāya ca. Sīsaṁnhāto cayaṁ poso, pupphamākaṅkhate yadi; Puññakammena saṁyuttaṁ, purato pātubhavissati. Yaṁ yaṁ icchati kāmehi, taṁ taṁ pātubhavissati; Saṅkappaṁ paripūretvā, nibbāyissatināsavo’. Aṭṭhārasamaṁ bhāṇavāraṁ. Kilese jhāpayitvāna, sampajāno patissato; Ekāsane nisīditvā, arahattamapāpuṇiṁ. Caṅkamanto nipajjanto, nisinno uda vā ṭhito; Buddhaseṭṭhaṁ saritvāna, viharāmi ahaṁ sadā. Cīvare piṇḍapāte ca, paccaye sayanāsane; Tattha me ūnatā natthi, buddhapūjāyidaṁ phalaṁ. So dāni patto amataṁ, santaṁ padamanuttaraṁ; Sabbāsave pariññāya, viharāmi anāsavo.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้