Rājakaññāhi sahitā, sabbābharaṇabhūsitā; Upāgamma mahāvīraṁ, assosiṁ dhammadesanaṁ. Tadā hi so lokagaru, bhikkhuniṁ dibbacakkhukaṁ; Kittayaṁ parisāmajjhe, aggaṭṭhāne ṭhapesi taṁ. Suṇitvā tamahaṁ haṭṭhā, dānaṁ datvāna satthuno; Pūjitvāna ca sambuddhaṁ, dibbacakkhuṁ apatthayiṁ. Tato avoca maṁ satthā, ‘nande lacchasi patthitaṁ; Padīpadhammadānānaṁ, phalametaṁ sunicchitaṁ. Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādā, orasā dhammanimmitā; Sakulā nāma nāmena, hessati satthu sāvikā’. Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ. Imamhi bhaddake kappe, brahmabandhu mahāyaso; Kassapo nāma gottena, uppajji vadataṁ varo. Paribbājakinī āsiṁ, tadāhaṁ ekacārinī; Bhikkhāya vicaritvāna, alabhiṁ telamattakaṁ. Tena dīpaṁ padīpetvā, upaṭṭhiṁ sabbasaṁvariṁ; Cetiyaṁ dvipadaggassa, vippasannena cetasā.