ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๓ · หน้า ๑๘
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Gati tesaṁ upacchinnā, suvimuttāna tādinaṁ; Piṇḍāya te na gacchanti, oruddhanaditāya hi. Pasannacitto sumano, vedajāto katañjalī; Taṇḍulaṁ me gahetvāna, yāgudānaṁ adāsahaṁ. Pañcannaṁ yāguṁ datvāna, pasanno sehi pāṇibhi; Sakakammābhiraddhohaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ. Maṇimayañca me byamhaṁ, nibbatti tidase gaṇe; Nārīgaṇehi sahito, modāmi byamhamuttame. Tettiṁsakkhattuṁ devindo, devarajjamakārayiṁ; Tiṁsakkhattuṁ cakkavattī, mahārajjamakārayiṁ. Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ; Devaloke manusse vā, anubhotvā sayaṁ ahaṁ. Pacchime bhave sampatte, pabbajiṁ anagāriyaṁ; Saha oropite kese, sabbaṁ sampaṭivijjhahaṁ. Khayato vayato cāpi, sammasanto kaḷevaraṁ; Pure sikkhāpadādānā, arahattamapāpuṇiṁ. Sudinnaṁ me dānavaraṁ, vāṇijjaṁ sampayojitaṁ; Teneva yāgudānena, pattomhi acalaṁ padaṁ. Sokaṁ pariddavaṁ byādhiṁ, darathaṁ cittatāpanaṁ; Nābhijānāmi uppannaṁ, yāgudānassidaṁ phalaṁ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้