Tadā muditacittāhaṁ, taṁ ṭhānamabhikaṅkhinī; Nimantetvā dasabalaṁ, sasaṅghaṁ lokanāyakaṁ. Bhojayitvāna sattāhaṁ, daditvāva ticīvaraṁ; Nipacca sirasā pāde, idaṁ vacanamabraviṁ. ‘Yā tayā vaṇṇitā vīra, ito aṭṭhamake muni; Tādisāhaṁ bhavissāmi, yadi sijjhati nāyaka’. Tadā avoca maṁ satthā, ‘bhadde mā bhāyi assasa; Anāgatamhi addhāne, lacchase taṁ manorathaṁ. Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādā, orasā dhammanimmitā; Paṭācārāti nāmena, hessati satthu sāvikā’. Tadāhaṁ muditā hutvā, yāvajīvaṁ tadā jinaṁ; Mettacittā paricariṁ, sasaṅghaṁ lokanāyakaṁ. Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ. Imamhi bhaddake kappe, brahmabandhu mahāyaso; Kassapo nāma gottena, uppajji vadataṁ varo. Upaṭṭhāko mahesissa, tadā āsi narissaro; Kāsirājā kikī nāma, bārāṇasipuruttame.