“Padumuttaro nāma jino, sabbadhammāna pāragū; Catusaccaṁ pakāsento, santāresi bahuṁ janaṁ. Ahaṁ tena samayena, jaṭilo uggatāpano; Dhunanto vākacīrāni, gacchāmi ambare tadā. Buddhaseṭṭhassa upari, gantuṁ na visahāmahaṁ; Pakkhīva selamāsajja, gamanaṁ na labhāmahaṁ. Udake vokkamitvāna, evaṁ gacchāmi ambare; Na me idaṁ bhūtapubbaṁ, iriyāpathavikopanaṁ. Handa metaṁ gavesissaṁ, appevatthaṁ labheyyahaṁ; Orohanto antalikkhā, saddamassosi satthuno. Sarena rajanīyena, savanīyena vaggunā; Aniccataṁ kathentassa, taññeva uggahiṁ tadā; Aniccasaññamuggayha, agamāsiṁ mamassamaṁ. Yāvatāyuṁ vasitvāna, tattha kālaṅkato ahaṁ; Carime vattamānamhi, saddhammassavanaṁ sariṁ. Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ.