Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ, jātā aññatare kule; Upetvā taṁ naravaraṁ, saraṇaṁ samupāgamiṁ. Dhammañca tassa assosiṁ, catusaccūpasañhitaṁ; Madhuraṁ paramassādaṁ, vaṭṭasantisukhāvahaṁ. Tadā ca bhikkhuniṁ vīro, lūkhacīvaradhāriniṁ; Ṭhapento etadaggamhi, vaṇṇayī purisuttamo. Janetvānappakaṁ pītiṁ, sutvā bhikkhuniyā guṇe; Kāraṁ katvāna buddhassa, yathāsatti yathābalaṁ. Nipacca munivaraṁ taṁ, taṁ ṭhānamabhipatthayiṁ; Tadānumodi sambuddho, ṭhānalābhāya nāyako. ‘Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādā, orasā dhammanimmitā; Kisāgotamī nāmena, hessati satthu sāvikā’. Taṁ sutvā muditā hutvā, yāvajīvaṁ tadā jinaṁ; Mettacittā paricariṁ, paccayehi vināyakaṁ. Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ. Imamhi bhaddake kappe, brahmabandhu mahāyaso; Kassapo nāma gottena, uppajji vadataṁ varo.