Rattindivaṁ so gaṅgāya, vuyhamāno mahodake; Ravanto karuṇaṁ ravaṁ, majjhe gaṅgāya gacchati. Tassāhaṁ saddaṁ sutvāna, karuṇaṁ paridevato; Gaṅgāya tīre ṭhatvāna, apucchiṁ ‘kosi tvaṁ naro’. So me puṭṭho ca byākāsi, attano karaṇaṁ tadā; ‘Dhanikehi bhīto tasito, pakkhandohaṁ mahānadiṁ’. Tassa katvāna kāruññaṁ, cajitvā mama jīvitaṁ; Pavisitvā nīhariṁ tassa, andhakāramhi rattiyā. Assatthakālamaññāya, tassāhaṁ idamabraviṁ; ‘Ekaṁ taṁ varaṁ yācāmi, mā maṁ kassaci pāvada’. Nagaraṁ gantvāna ācikkhi, pucchito dhanahetuko; Rājānaṁ so gahetvāna, upagañchi mamantikaṁ. Yāvatā karaṇaṁ sabbaṁ, rañño ārocitaṁ mayā; Rājā sutvāna vacanaṁ, usuṁ tassa pakappayi; ‘Idheva ghātayissāmi, mittadubbhiṁ anāriyaṁ’. Tamahaṁ anurakkhanto, nimminiṁ mama attanā; ‘Tiṭṭhateso mahārāja, kāmakāro bhavāmi te’. Anurakkhiṁ mama sīlaṁ, nārakkhiṁ mama jīvitaṁ; Sīlavā hi tadā āsiṁ, bodhiyāyeva kāraṇā”ti. Rurumigarājacariyaṁ chaṭṭhaṁ. Hatthināgavagga Sīlapāramī 7 Mātaṅgacariya