“Aṅgārajātā pathavī, kukkuḷānugatā mahī; Padumuttaro bhagavā, abbhokāsamhi caṅkami. Paṇḍaraṁ chattamādāya, addhānaṁ paṭipajjahaṁ; Tattha disvāna sambuddhaṁ, vitti me upapajjatha. Marīciyotthaṭā bhūmi, aṅgārāva mahī ayaṁ; Upahanti mahāvātā, sarīrassāsukhepanā. Sītaṁ uṇhaṁ vihanantaṁ, vātātapanivāraṇaṁ; Paṭiggaṇha imaṁ chattaṁ, phassayissāmi nibbutiṁ. Anukampako kāruṇiko, padumuttaro mahāyaso; Mama saṅkappamaññāya, paṭiggaṇhi tadā jino. Tiṁsa kappāni devindo, devarajjamakārayiṁ; Satānaṁ pañcakkhattuñca, cakkavattī ahosahaṁ. Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ; Anubhomi sakaṁ kammaṁ, pubbe sukatamattano. Ayaṁ me pacchimā jāti, carimo vattate bhavo; Ajjāpi setacchattaṁ me, sabbakālaṁ dharīyati. Satasahassito kappe, yaṁ chattamadadiṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, chattadānassidaṁ phalaṁ.