Tamahaṁ vimhitā disvā, ativimhitadehiniṁ; Cintayiṁ ‘saphalaṁ meti, nettalābhañca mānusaṁ. Tamahaṁ ehi subhage, yenattho taṁ vadehi me; Kulaṁ te nāmagottañca, vada me yadi te piyaṁ. Na vañcakālo subhage, ucchaṅge maṁ nivāsaya; Sīdantīva mamaṅgāni, pasuppaya muhuttakaṁ’. Tato sīsaṁ mamaṅge sā, katvā sayi sulocanā; Tassā nalāṭe patitā, luddhā paramadāruṇā. Saha tassā nipātena, piḷakā upapajjatha; Pagghariṁsu pabhinnā ca, kuṇapā pubbalohitā. Pabhinnaṁ vadanañcāpi, kuṇapaṁ pūtigandhanaṁ; Uddhumātaṁ vinilañca, pubbañcāpi sarīrakaṁ. Sā paveditasabbaṅgī, nissasantī muhuṁ muhuṁ; Vedayantī sakaṁ dukkhaṁ, karuṇaṁ paridevayi. ‘Dukkhena dukkhitā homi, phusayanti ca vedanā; Mahādukkhe nimuggamhi, saraṇaṁ hohi me sakhī. Kuhiṁ vadanasobhaṁ te, kuhiṁ te tuṅganāsikā; Tambabimbavaroṭṭhaṁ te, vadanaṁ te kuhiṁ gataṁ. Kuhiṁ sasīnibhaṁ vaṇṇaṁ, kambugīvā kuhiṁ gatā; Doḷālolāva te kaṇṇā, vevaṇṇaṁ samupāgatā.