ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๓ · หน้า ๒๒๑
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Imamhi bhaddake kappe, brahmabandhu mahāyaso; Kassapo nāma gottena, uppajji vadataṁ varo. Sāsanaṁ jotayitvā so, abhibhuyya kutitthiye; Vinayitvāna veneyye, nibbuto so sasāvako. Nibbute tamhi lokagge, pasannā janatā bahū; Pūjanatthāya buddhassa, thūpaṁ kubbanti satthuno. ‘Sattayojanikaṁ thūpaṁ, sattaratanabhūsitaṁ; Karissāma mahesissa’, iccevaṁ mantayanti te. Kikino kāsirājassa, tadā senāya nāyako; Hutvāhaṁ appamāṇassa, pamāṇaṁ cetiye vadiṁ. Tadā te mama vākyena, cetiyaṁ yojanuggataṁ; Akaṁsu naravīrassa, nānāratanabhūsitaṁ. Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ. Pacchime ca bhave dāni, jāto seṭṭhikule ahaṁ; Sāvatthiyaṁ puravare, iddhe phīte mahaddhane. Purappavese sugataṁ, disvā vimhitamānaso; Pabbajitvāna na ciraṁ, arahattamapāpuṇiṁ. Cetiyassa pamāṇaṁ yaṁ, akariṁ tena kammunā; Lakuṇḍakasarīrohaṁ, jāto paribhavāraho.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้