Nipacca sirasā tassa, anantaguṇasāgare; Nimuggo pītisampuṇṇo, idaṁ vacanamabraviṁ. ‘Yo so tayā santhavito, ito sattamake muni; Bhikkhu saddhāvataṁ aggo, tādiso homahaṁ mune’. Evaṁ vutte, mahāvīro, anāvaraṇadassano; Imaṁ vākyaṁ udīresi, parisāya mahāmuni. ‘Passathetaṁ māṇavakaṁ, pītamaṭṭhanivāsanaṁ; Hemayaññopacitaṅgaṁ, jananettamanoharaṁ. Eso anāgataddhāne, gotamassa mahesino; Aggo saddhādhimuttānaṁ, sāvakoyaṁ bhavissati. Devabhūto manusso vā, sabbasantāpavajjito; Sabbabhogaparibyūḷho, sukhito saṁsarissati. Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Vakkali nāma nāmena, hessati satthu sāvako’. Tena kammavisesena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ. Sabbattha sukhito hutvā, saṁsaranto bhavābhave; Sāvatthiyaṁ pure jāto, kule aññatare ahaṁ.