ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๓ · หน้า ๒๘
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Himavantassāvidūre, gosito nāma pabbato; Assamo sukato mayhaṁ, paṇṇasālā sumāpitā. Nārado nāma nāmena, kassapo iti maṁ vidū; Suddhimaggaṁ gavesanto, vasāmi gosite tadā. Padumuttaro nāma jino, sabbadhammāna pāragū; Vivekakāmo sambuddho, agañchi anilañjasā. Vanagge gacchamānassa, disvā raṁsiṁ mahesino; Kaṭṭhamañcaṁ paññāpetvā, ajinañca apatthariṁ. Āsanaṁ paññapetvāna, sire katvāna añjaliṁ; Somanassaṁ paveditvā, idaṁ vacanamabraviṁ. ‘Sallakatto mahāvīra, āturānaṁ tikicchako; Mamaṁ rogaparetassa, tikicchaṁ dehi nāyaka. Kallatthikā ye passanti, buddhaseṭṭha tuvaṁ mune; Dhuvatthasiddhiṁ papponti, etesaṁ ajaro bhave. Na me deyyadhammo atthi, pavattaphalabhojihaṁ; Idaṁ me āsanaṁ atthi, nisīda kaṭṭhamañcake’. Nisīdi tattha bhagavā, asambhītova kesarī; Muhuttaṁ vītināmetvā, idaṁ vacanamabravi.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้