Jeṭṭho bhātā tilokaggo, pacchimo arahā tathā; Ekākinī gahaṭṭhāhaṁ, mātarā paricoditā. ‘Sākiyamhi kule jātā, putte buddhānujā tuvaṁ; Nandenapi vinā bhūtā, agāre kiṁ nu acchasi. Jarāvasānaṁ yobbaññaṁ, rūpaṁ asucisammataṁ; Rogantamapicārogyaṁ, jīvitaṁ maraṇantikaṁ. Idampi te subhaṁ rūpaṁ, sasīkantaṁ manoharaṁ; Bhūsanānaṁ alaṅkāraṁ, sirisaṅghāṭasannibhaṁ. Puñjitaṁ lokasāraṁva, nayanānaṁ rasāyanaṁ; Puññānaṁ kittijananaṁ, ukkākakulanandanaṁ. Na cireneva kālena, jarā samadhisessati; Vihāya gehaṁ kāruññe, cara dhammamanindite’. Sutvāhaṁ mātu vacanaṁ, pabbajiṁ anagāriyaṁ; Dehena na tu cittena, rūpayobbanalāḷitā. Mahatā ca payattena, jhānajjhena paraṁ mama; Kātuñca vadate mātā, na cāhaṁ tattha ussukā. Tato mahākāruṇiko, disvā maṁ kāmalālasaṁ; Nibbindanatthaṁ rūpasmiṁ, mama cakkhupathe jino. Sakena ānubhāvena, itthiṁ māpesi sobhiniṁ; Dassanīyaṁ suruciraṁ, mamatopi surūpiniṁ.