“Padumuttaro nāma jino, sabbadhammesu cakkhumā; Ito satasahassamhi, kappe uppajji nāyako. Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ, seṭṭhiputto mahaddhano; Jaṅghāvihāraṁ vicaraṁ, saṅghārāmaṁ agacchahaṁ. Tadā so lokapajjoto, dhammaṁ desesi nāyako; Mañjussarānaṁ pavaraṁ, sāvakaṁ abhikittayi. Taṁ sutvā mudito hutvā, kāraṁ katvā mahesino; Vanditvā satthuno pāde, taṁ ṭhānamabhipatthayiṁ. Tadā buddho viyākāsi, saṅghamajjhe vināyako; ‘Anāgatamhi addhāne, lacchase taṁ manorathaṁ. Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Bhaddiyo nāma nāmena, hessati satthu sāvako’. Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ.