Sokaṭṭādīnavadanā, assunettā rudammukhā; Mataṁ kuṇapamādāya, vilapantī gamāmahaṁ. Tadā ekena sandiṭṭhā, upetvābhisakkuttamaṁ; Avocaṁ ‘dehi bhesajjaṁ, puttasañjīvananti bho’. ‘Na vijjante matā yasmiṁ, gehe siddhatthakaṁ tato; Āharā’ti jino āha, vinayopāyakovido. Tadā gamitvā sāvatthiṁ, na labhiṁ tādisaṁ gharaṁ; Kuto siddhatthakaṁ tasmā, tato laddhā satiṁ ahaṁ. Kuṇapaṁ chaḍḍayitvāna, upesiṁ lokanāyakaṁ; Dūratova mamaṁ disvā, avoca madhurassaro. ‘Yo ca vassasataṁ jīve, apassaṁ udayabbayaṁ; Ekāhaṁ jīvitaṁ seyyo, passato udayabbayaṁ. Na gāmadhammo nigamassa dhammo, Na cāpiyaṁ ekakulassa dhammo; Sabbassa lokassa sadevakassa, Eseva dhammo yadidaṁ aniccatā’. Sāhaṁ sutvānimā gāthā, dhammacakkhuṁ visodhayiṁ; Tato viññātasaddhammā, pabbajiṁ anagāriyaṁ. Tathā pabbajitā santī, yuñjantī jinasāsane; Na cireneva kālena, arahattamapāpuṇiṁ.