ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๓ · หน้า ๕๘๙
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Santi pakkhā apatanā, santi pādā avañcanā; Mātāpitā ca nikkhantā, jātaveda paṭikkama’. Sahasacce kate mayhaṁ, Mahāpajjalito sikhī; Vajjesi soḷasakarīsāni, Udakaṁ patvā yathā sikhī; Saccena me samo natthi, Esā me saccapāramī”ti. Vaṭṭapotakacariyaṁ navamaṁ. Yudhañjayavagga Saccapāramī 4 Maccharājacariya “Punāparaṁ yadā homi, maccharājā mahāsare; Uṇhe sūriyasantāpe, sare udaka khīyatha. Tato kākā ca gijjhā ca, kaṅkā kulalasenakā; Bhakkhayanti divārattiṁ, macche upanisīdiya. Evaṁ cintesahaṁ tattha, saha ñātīhi pīḷito; ‘Kena nu kho upāyena, ñātī dukkhā pamocaye’. Vicintayitvā dhammatthaṁ, saccaṁ addasa passayaṁ; Sacce ṭhatvā pamocesiṁ, ñātīnaṁ taṁ atikkhayaṁ. Anussaritvā sataṁ dhammaṁ, paramatthaṁ vicintayaṁ; Akāsiṁ saccakiriyaṁ, yaṁ loke dhuvasassataṁ. ‘Yato sarāmi attānaṁ, yato pattosmi viññutaṁ; Nābhijānāmi sañcicca, ekapāṇampi hiṁsitaṁ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้