Parivārena mahatā, rājayuttaṁ mahāyasaṁ; Eso katāvino ṭhānaṁ, pattheti muditāsayo. Iminā paṇipātena, cāgena paṇidhīhi ca; Kappasatasahassāni, nupapajjati duggatiṁ. Devesu devasobhaggaṁ, manussesu mahantataṁ; Anubhotvāna sesena, nibbānaṁ pāpuṇissati. Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Kappino nāma nāmena, hessati satthu sāvako’. Tatohaṁ sukataṁ kāraṁ, katvāna jinasāsane; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tusitaṁ agamāsahaṁ. Devamānusarajjāni, sataso anusāsiya; Bārāṇasiyamāsanne, jāto keniyajātiyaṁ. Sahassaparivārena, sapajāpatiko ahaṁ; Pañca paccekabuddhānaṁ, satāni samupaṭṭhahiṁ. Temāsaṁ bhojayitvāna, pacchādamha ticīvaraṁ; Tato cutā mayaṁ sabbe, ahumha tidasūpagā. Puno sabbe manussattaṁ, agamimha tato cutā; Kukkuṭamhi pure jātā, himavantassa passato.