Tadāhaṁ brāhmaṇo hutvā, vissuto vedapāragū; Divāvihāraṁ vicaraṁ, addasaṁ lokanāyakaṁ. Catusaccaṁ pakāsentaṁ, bodhayantaṁ sadevakaṁ; Vicittakathikānaggaṁ, vaṇṇayantaṁ mahājane. Tadā muditacittohaṁ, nimantetvā tathāgataṁ; Nānārattehi vatthehi, alaṅkaritvāna maṇḍapaṁ. Nānāratanapajjotaṁ, sasaṅghaṁ bhojayiṁ tahiṁ; Bhojayitvāna sattāhaṁ, nānaggarasabhojanaṁ. Nānācittehi pupphehi, pūjayitvā sasāvakaṁ; Nipacca pādamūlamhi, taṁ ṭhānaṁ patthayiṁ ahaṁ. Tadā munivaro āha, karuṇekarasāsayo; ‘Passathetaṁ dijavaraṁ, padumānanalocanaṁ. Pītipāmojjabahulaṁ, samuggatatanūruhaṁ; Hāsamhitavisālakkhaṁ, mama sāsanalālasaṁ. Patitaṁ pādamūle me, ekāvatthasumānasaṁ; Esa pattheti taṁ ṭhānaṁ, vicittakathikattanaṁ. Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Kumārakassapo nāma, hessati satthu sāvako.