Khattiyena mahādānaṁ, dinnaṁ sattāhikampi vo; Sotukāmā phalaṁ tassa, byākarohi mahāmune’. Tato avoca bhagavā, ‘suṇātha mama bhāsitaṁ; Appameyyamhi buddhamhi, sasaṅghamhi patiṭṭhitā. Dakkhiṇā tāya ko vattā, appameyyaphalā hi sā; Api ce sa mahābhogo, ṭhānaṁ pattheti uttamaṁ. Lābhī vipulalābhānaṁ, yathā bhikkhu sudassano; Tathāhampi bhaveyyanti, lacchase taṁ anāgate. Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Sīvali nāma nāmena, hessati satthu sāvako’. Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsūpago ahaṁ. Ekanavutito kappe, vipassī lokanāyako; Uppajji cārudassano, sabbadhammavipassako. Tadāhaṁ bandhumatiyaṁ, kulassaññatarassa ca; Dayito passito ceva, āsiṁ kammantavāvaṭo. Tadā aññataro pūgo, vipassissa mahesino; Parivesaṁ akārayi, mahantamativissutaṁ.