Tassa dhammesu dāyādā, orasā dhammanimmitā; Soṇāti nāma nāmena, hessati satthu sāvikā’. Taṁ sutvā muditā hutvā, yāvajīvaṁ tadā jinaṁ; Mettacittā paricariṁ, paccayehi vināyakaṁ. Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ. Pacchime ca bhave dāni, jātā seṭṭhikule ahaṁ; Sāvatthiyaṁ puravare, iddhe phīte mahaddhane. Yadā ca yobbanappattā, gantvā patikulaṁ ahaṁ; Dasa puttāni ajaniṁ, surūpāni visesato. Sukhedhitā ca te sabbe, jananettamanoharā; Amittānampi rucitā, mama pageva te piyā. Tato mayhaṁ akāmāya, dasaputtapurakkhato; Pabbajittha sa me bhattā, devadevassa sāsane. Tadekikā vicintesiṁ, ‘jīvitenālamatthu me; Cattāya patiputtehi, vuḍḍhāya ca varākiyā. Ahampi tattha gacchissaṁ, sampatto yattha me pati’; Evāhaṁ cintayitvāna, pabbajiṁ anagāriyaṁ. Tato ca maṁ bhikkhuniyo, ekaṁ bhikkhunupassaye; Vihāya gacchumovādaṁ, ‘tāpehi udakaṁ’ iti.