Tusitā kāyā cavitvāna, yadā okkami kucchiyaṁ; Dasasahassīlokadhātu, kampittha dharaṇī tadā. Yadāhaṁ mātukucchito, sampajānova nikkhamiṁ; Sādhukāraṁ pavattenti, dasasahassī pakampatha. Okkantiṁ me samo natthi, jātito abhinikkhame; Sambodhiyaṁ ahaṁ seṭṭho, dhammacakkappavattane. Aho acchariyaṁ loke, buddhānaṁ guṇamahantatā; Dasasahassīlokadhātu, chappakāraṁ pakampatha; Obhāso ca mahā āsi, accheraṁ lomahaṁsanaṁ”. Bhagavā tamhi samaye, lokajeṭṭho narāsabho; Sadevakaṁ dassayanto, iddhiyā caṅkamī jino. Caṅkame caṅkamantova, kathesi lokanāyako; Antarā na nivatteti, catuhatthe caṅkame yathā. Sāriputto mahāpañño, samādhijjhānakovido; Paññāya pāramippatto, pucchati lokanāyakaṁ. “Kīdiso te mahāvīra, abhinīhāro naruttama; Kamhi kāle tayā dhīra, patthitā bodhimuttamā. Dānaṁ sīlañca nekkhammaṁ, paññāvīriyañca kīdisaṁ; Khantisaccamadhiṭṭhānaṁ, mettupekkhā ca kīdisā.