ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๓ · หน้า ๕๗๑
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Kāmaṁ bhijjatuyaṁ kāyo, idheva vikirīyatu; Neva sīlaṁ pabhindeyyaṁ, vikirante bhusaṁ viyā”ti. Campeyyanāgacariyaṁ tatiyaṁ. Hatthināgavagga Sīlapāramī 4 Cūḷabodhicariya “Punāparaṁ yadā homi, cūḷabodhi susīlavā; Bhavaṁ disvāna bhayato, nekkhammaṁ abhinikkhamiṁ. Yā me dutiyikā āsi, brāhmaṇī kanakasannibhā; Sāpi vaṭṭe anapekkhā, nekkhammaṁ abhinikkhami. Nirālayā chinnabandhū, anapekkhā kule gaṇe; Carantā gāmanigamaṁ, bārāṇasimupāgamuṁ. Tattha vasāma nipakā, asaṁsaṭṭhā kule gaṇe; Nirākule appasadde, rājuyyāne vasāmubho. Uyyānadassanaṁ gantvā, rājā addasa brāhmaṇiṁ; Upagamma mamaṁ pucchi, ‘tuyhesā kā kassa bhariyā’. Evaṁ vutte, ahaṁ tassa, idaṁ vacanamabraviṁ; ‘Na mayhaṁ bhariyā esā, sahadhammā ekasāsanī’. Tissā sārattagadhito, gāhāpetvāna ceṭake; Nippīḷayanto balasā, antepuraṁ pavesayi. Odapattakiyā mayhaṁ, sahajā ekasāsanī; Ākaḍḍhitvā nayantiyā, kopo me upapajjatha.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) จัมเปยยจริยา
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้